Muzeum Romantyzmu

banner_www_ogolny.jpg

Zapraszamy do zapoznania się z naszymi wystawami w Muzeum Romantyzmu, Opinogóra.

Wyszukiwarka
Herb Krasińskich

„Wizerunki sławnych Polaków i redukcje pomników polskich z wytwórni Mintera z kolekcji wilanowskiej”.

Na wystawie przedstawiamy interesujący zespół odlewów, których powstanie zawdzięczać należy warszawskiej wytwórni Mintera. Jest to jedynie część bogatej kolekcji wilanowskiej, liczącej łącznie z konsolkami należącymi do popiersi portretowych, 86 obiektów. Na opinogórskiej ekspozycji prezentujemy 24 medaliony w ramkach, przedstawiające zarówno królów, jak i sławnych wodzów oraz bohaterów narodowych. Pozostałą część stanowią m. in. dwa modele nagrobków władców polskich, redukcja pomnika Mikołaja Kopernika oraz modele płyt nagrobnych. Ekspozycję dopełniają obrazy i rzeźby z wizerunkami twórców kolekcji oraz właścicieli Wilanowa.

Właściciele pałacu wilanowskiego, Aleksandra i August Potoccy już w 1844 r. nawiązali kontakt z wytwórnią Mintera. Wyroby zakupione przez Potockich w fabryce, eksponowane były w pomieszczeniach pałacowych. Warto zaznaczyć, że Potoccy zamawiali w wytwórni minterowskiej również i większe dzieła, jak np. wieczne drzwi do kaplicy pałacowej, niezachowany obecnie tryton z fontanny przed pałacem (replika trytonów z kolumny Zygmunta), czy też ogromnych rozmiarów żyrandol z Sali Białej.

Karol Fryderyk Minter (właściwie: Karl Friedrich), urodzony w 1780 r. w Szczecinie zaczął swą karierę jako malarz, wykształcenie otrzymał w Kopenhadze. Do Warszawy przybył ok. 1822 r., na wezwanie starszego brata Wilhelma, gdzie początkowo utrzymywał się z wykonywania miniatur portretowych i litografii. Wkrótce, szczególnie po wydaniu serii litografii „Zbiór portretów ludzi sławnych za panowania Stanisława Augusta” (1826) zyskał uznanie i otrzymał od Kwatermistrzostwa Generalnego kierownictwo nad pracami przy wielkiej mapie topograficznej Kongresówki. Prace trwały do 1843 i były wykonywane w atelier sztycharskim Mintera.

W 1828 założył odlewnię metalowej galanterii użytkowej i artystycznej. Obok „wyrobów kruszcowych i lakierowanych” wykonywano w niej m. in. zabawki dziecięce, modele maszyn, urządzenia optyczne, sprzęty kościelne, świeczniki, posągi, a nawet metalowe meble ogrodowe. Minter angażował do współpracy wybitnych rzeźbiarzy, Wojciecha Święckiego i Jakuba Tatarkiewicza, rozwijając masową produkcję popiersi portretowych, medalionów z wizerunkami wybitnych Polaków oraz modeli znanych pomników.

W 1835 r. kierownictwo zakładu przejął syn Karola Fryderyka, Karol Juliusz. Nawiązano wtedy współpracę z artystami zagranicznymi tej rangi, co David d’Angeres, czy Antoine Bovy.

Serie brązowych i cynkowych medalionów, statuetek, popiersi wybitnych postaci historycznych, czy też kopie cennych numizmatów, zyskały wśród społeczeństwa ogromne powodzenie. Minterowie wyszli naprzeciw zainteresowaniom odbiorców, wśród których po klęsce powstania listopadowego dominowały nastroje nostalgii za utraconą niepodległością narodową, chwałą dawnej Polski i świetnością staropolskiego oręża. W plastyce i innych dziedzinach sztuki nurt patriotyczny zarysował się bardzo silnie, chętnie więc ukazywano wybitne postacie królów i wodzów, ale także artystów, pisarzy historyków i naukowców, rozwijając przy tym znajomość historii ojczystej zarówno wśród młodzieży, jak i dorosłych.

W 1847 r. zmarł założyciel fabryki, Karol Fryderyk Minter. Po jego śmierci przeniesiono firmę do nowego lokalu, gdzie rozwinięto produkcję wieloasortymentową m. in. meble żelazne, naczynia blaszane kuchenne. Firma rozwijała współpracę z wcześniej już angażowanymi artystami oraz nawiązywała kontakty z nowymi, jak Władysław Oleszczyński, Henryk Stattler, Daniel Zalewski i Wojciech Kasprowicz. Jeszcze przed powstaniem styczniowym wytwórnia Mintera wykonała trytony zdobiące kolumnę Zygmunta oraz warszawską syrenkę ze Starówki.

Wraz z klęską powstania styczniowego, wskutek carskich represji nastąpił upadek produkcji artystycznej fabryki minterowskiej, szczególnie o tematyce patriotycznej. Minter wycofał się z działalności w 1881 r., gdy firmę przejęło Towarzystwo Akcyjne Warszawskiej Fabryki Wyrobów Metalowych „Wulkan”. Karol Julian Minter zmarł w 1892 r., pochowany – jak ojciec – na cmentarzu ewangelicko – augsburskim w Warszawie.

Zbiór wilanowski redukcji pomników, popiersi portretowych i medalionów, zamówiony przez Potockich w fabryce Mintera, dobrze świadczy o zainteresowaniach dawnych właścicieli pałacu wilanowskiego, ich umiłowaniu historii i tradycji ojczystej, a także jest przykładem niezwykle wyrobionego gustu artystycznego i doceniania roli wytwórczości krajowej.

 





Opracowała
Magdalena Bral
Dział Sztuki
Muzeum Romantyzmu w Opinogórze
 

 

 

                                   

                                 





 
 
 
 
Zobacz także:
Wirtualna Wycieczka

Zobacz jak wygląda muzeum oraz kompleks parkowy w Internecie!

Odwiedź nasze muzeum On-line